Brama w ikonografii ma bogate znaczenie i symbolikę. Najczęściej kojarzona jest z Matką Bożą, która nazywana jest „Porta coeli”, czyli „Brama nieba”. 

     Brama Lubomirskich została ufundowana przez Jerzego Lubomirskiego w 1723 roku, w czasie, gdy Jasna Góra przechodziła jedną z największych rozbudów w swojej historii. Ta imponująca konstrukcja nie tylko pełni funkcję architektoniczną, ale także odgrywa ważną rolę w religijnej i kulturowej tradycji tego miejsca. Symbolizuje wejście do sfery sacrum oraz łączy świat ziemski z niebiańskim. Brama Lubomirskich jest więc nie tylko świadectwem osobistej pobożności fundatora, ale również wyrazem historycznych i duchowych wartości, które Jasna Góra reprezentuje dla wielu pielgrzymów i wiernych.